Vannærðir Kroppar
Grein eftir Röggu Nagla
Naglinn glápti á nokkra gamla Friends þætti um daginn enda alltaf hægt að hlægja að þeim. Þar sem Naglinn óverdósaði á Friends fyrir nokkrum árum, hafa þeir verið í hvíld frá DVD spilaranum í ansi langan tíma. Það sem sló Naglann algjörlega út af laginu var vöxturinn á þeim vinkonum Jennifer Aniston og Courteney Cox-Arquette (a.k.a Rachel & Monica). Þær litu út eins og sleikibrjóstsykurspinnar báðar tvær, gjörsamlega innfallnar af hor, með baunaspíru handleggi og höfuðið í engu samræmi við ræfilslegan búkinn. Í gamla daga þegar Naglinn horfði óhóflega á Friends, fannst Naglanum þær tvær alveg hrikalega "hot mamas". Líkamsvöxtur þeirra þótti svo eftirsóknarverður að markmiðið var lengi vel að líta svona út og ýmsar aðferðir reyndar til að ná því markmiði.
Eftir að hafa legið yfir tímaritum og vöðvasíðum á netinu hafa augu Naglans opnast fyrir hvernig flottar konur líta út, massaðar, ofurtöffarar sem geta farið í sjómann og opnað sínar eigin sultukrukkur. Konur sem þurfa ekki aðstoð við að flytja, heldur massa sjálfar sína kassa (hey þetta rímaði).
Núna verður Naglanum hálf illt við að sjá konur langt undir kjörþyngd og finnst sáralítið eftirsóknarvert við slíkan vöxt. Vinkona Naglans sem er mikil fitnessdrottning, og einkaþjálfari fékk fyrirspurn frá unglingsstúlkum sem voru í þjálfun hjá henni: "Hvaða æfingar getum við gert svo lærin okkar verði þannig að þau snertist ekki?" Halló!!! Hvað er í gangi í samfélaginu þegar slíkt útlit er orðið eftirsóknarvert?
Naglann flökrar þegar tímaritum á borð við Vogue og Elle er flett og sjá litlu hortuggurnar sem skakklappast eftir sýningarpöllunum. Naglann langar helst að kaupa miða til Mílanó, ryðjast inn á tískusýningarnar vopnuð rjóma og troða ofan í þær. En þetta eru fyrirmyndirnar, og unglingsstúlkur nú til dags rembast eins og rjúpan við staurinn, jafnvel með puttann ofan í koki til að líta svona út. Heilsufarsvandamálin sem fylgja því að vera of mjór eru alveg jafn alvarleg og að vera of feitur. Beinþynning, hármissir, hormónatruflanir, röskun á starfsemi líffæra og meltingar, og þessi vandamál geta verið langvarandi, jafnvel þó viðkomandi nái aftur kjörþyngd.
Við konur eigum ekki að vera einhver vannærð hræ sem kroppum í örfáar baunir og köllum það matmálstíma. Við eigum ekki að hlaupa af okkur hverja einustu holdtutlu til þess að passa í ákveðna stærð af buxum.
Við eigum að vera ofurtöffarar, nautsterkar, buffaðar, massaðar og sjálfstæðar. Til þess að verða massaðar þurfum við að lyfta eins og karlmenn og borða eins og hross. Og hverjum finnst ekki gaman að borða?
Kveðja
Ragga Nagli
