|
Miðvikudagur, 14. október 2009 13:13 |
Það er ekki í tísku lengur að vera svangur !
Grein eftir Röggu Nagla Það er gömul mýta að til þess að grennast eða missa kíló eigi fólk að svelta sig og vera hungrað allan daginn. Megrunarkúrar hafa verið vinsælir í gegnum tíðina og má nefna nokkur dæmi eins og Atkins, greipsafakúrinn, súpukúrinn, ekki borða neitt fyrir kl. 18, kolvetnasnauði kúrinn og svo mætti lengi telja. Staðreyndin er hins vegar sú að þegar fólk hættir í megrunarkúrum og byrjar að borða eðlilega þá gerist það nær undantekningalaust að kílóin koma aftur og jafnvel fleiri til. Af hverju gerist það??
Fituvefur er langtímaorka. Í gamla daga þegar forfeður okkar reikuðu sársvangir í örvæntingarfullri leit að æti þá var það fituforðinn sem þeir höfðu safnað á sig í góðæri sem veitti þeim orku.
En í vestrænum nútímasamfélögum er matvörubúð eða veitingastaður á hverju horni og sáralítil hætta á hungurdauða en líkaminn hefur ekki hugmynd um þessa samfélagslegu velmegun. Þrátt fyrir að smjör drjúpi af hverju strái í hinum vestræna heimi þá er það líkamanum ennþá eðlislægt að halda sem lengst í fituna sem veitir okkur langtímaorku í hungursneyð.
 Þegar við förum í megrun og skerum óhóflega niður hitaeiningar þá erum við að senda skrokknum þau skilaboð að nú sé hallæri og því þurfi að passa að ganga ekki of hratt á langtímaorkuna. Orkan er því dregin úr prótíni úr vöðvum. Þegar þetta gerist á hverjum degi eins og þegar við erum í dramatískri megrun þá er allt púlið í ræktinni unnið fyrir gíg. Þetta ástand þar sem vöðvum er brennt í stað fitu kallast "katabólískt" (vöðvaeyðandi) ástand og er andstæðan við "anabólískt" (vöðvabyggjandi) ástand. Það er semsagt arfleifð okkar að brenna færri kaloríum, hafa minni vöðvamassa og meiri fitu til að geta lifað lengur. Besta leiðin til varanlegs fitutaps er að breyta mataræði sínu til frambúðar og tileinka sér hollari matarvenjur frekar en að gúlpa í sig lítrum af greipsafa eða borða bara þurran kjúkling. Sú aðferð sem hefur reynst fjölmörgum er svokölluð "Small Frequent Meals" eða SFM. Hún felst í að brjóta heildarhitaeiningafjölda dagsins niður í 5-6 smáar og hollar máltíðir og borða á c.a 2-3 klukkutíma fresti yfir daginn. Efi við tökum dæmi um mann sem þarf að borða 2500 hitaeiningar þá deilum við þeirri tölu með 6 til að finna hitaeiningar fyrir hverja máltíð: 2500/6= 417
Með því að borða reglulega þá erum við að senda líkamanum þau skilaboð að nú sé góðæri og því óhætt að nota fitu sem orkugjafa því við þurfum ekki á henni að halda. Þegar máltíðirnar eru smáar þá er öll orkan nýtt í stað þess að breytast í fitu eins og vill gerast þegar ofngótt hitaeininga er neytt í 2-3 stórum máltíðum yfir daginn.
Kveðja Ragga Nagli
|